قسمت دوم
پله پله تا ملاقات خدا- نردبان عرفان
«یقظة»
بس بخسبم باشم از اصحاب کهف به زدقیانوس باشد خواب کهف
یقظه شان مصروف دقیانوس بود خوابشان سرمایه ی ناموس بود
خواب بیداریست چون با دانش است وای بیداری که با نادان نشست
قسمت اول
نردبان عرفان «پله پله تا ملاقات خدا»
والذین جاهدو فینا لنهدینهم سبلنا (آنان را که در راه سیدن به ما کوشش و مجاهدت نمایند، به راه های خویشتن راهنمایی ساخته) «راه وصول و رسیدن به خودمان را به ایشان روشن خواهیم کرد»
بیا تا به مهمانی خدا برویم
هذا شهر الرمضان الذی انزلت فیه القرآن
ماه رمضان آمد، تا چشم به هم بزنی تمام می شود بیا تا اگر از محاسبه و مراقبه فراموش کرده ایم لا اقل به بهانه ی ماه رمضان هم که شده، حساب و کتابمان را با خود و خدای خود روشن کنیم ...
"حسن هنرمندی"
نا آشنا!
حلقه ها بر در زدم در وا نشد
حلقه بر در کوفتم بار دگر
آشنا با چشم من بام و در آن خانه بود
بانگ پایی آمد و گفتم که: بانگ پای اوست
این نشان آشنای نقش نا پیدای اوست
در، چو چشم دختری کز خواب برخیزد به ناز
باز شد آهسته و از آن میان-....
مخور هول ابلیس تا جان دهد/هر آن کس که دندان دهد نان دهد
ضرب المثل فوق، ضرب المثلی است قدیمی که ما همه به آن اعتقاد داریم و در مکالمات روزمره مان هم از آن ستفاده می کنیم ولی نکته اینجاست که قبل از دندان درآوردن ما می خواهیم پول نانشان را فراهم کنیم و مردم را با وعده یک میلیون تومانی با اجرای «طرح تامین آتیه فرزندان»تشویق به بچه دار شدن می کنیم...
"غرض نقشی است کز ما باز ماند/که هستی را نمی بینم بقائی"