بیایید تا مجدانه با فساد اقتصادی مبارزه کنیم

وقتی صحبت از فساد به میان می آید، فرقی نمی کند، چه فساد اقتصادی، چه فساد سیاسی، چه فسا اخلاقی. بالاخره تخلفات سیاسی اقتصادی و امنیتی و سرپیچی از قانون همه و همه فساد است و باید با آن برخورد کرد که متاسفانه هنوز مبارزه با مفسدین اقتصادی رنگی به خود نگرفته است. ایت الله آملی لاریجانی رئیس قوه قضائیه چندی پیش مبارزه با مفاسد اقتصادی را در الویت اول کار دستگاه قضائی برشمردند و تاکید داشتند که این موضوع بسیار مهم است. نه تنها آیت الله آملی لاریجانی بلکه رهبر معظم انقلاب هم برای برقراری عدالت این مبارزه را مبارزه ای لازم معرفی کردند. چناب آقای احمدی نژاد هم در دوران انتخابات با شعار عدالت محوری و مقابله با فساد جریان های رانت خواری و مفسدین اقتصادی قدم به این راه گذاشته؛ از همه این ها گذشته مجلس محترم و نمایندگان مردم هم جملگی بر اهمیت و لزوم این مبارزه اصرار دارند و از همه مهمتر مردم شهید پرور و نجیب ایران هم وقتی تیترهای اخبار و روزنامه را مطالعه می کنند و در گوشه و کنار می شنوند و آگاه می گردند و با چنین مفاسدی که اتفاق افتاده و می افتد روبرو می شوند، خونشان به جوش می آید و آنها هم طالب مبارزه با مفاسد اقتصادی هستند. ولی با وجود این همه تاکید و هشدارهای رهبری و مطالبه ی مردم، هنوز نشانه ای از مبارزه با این مفسدین در جامعه اسلامی دیده نمی شود و استارت آن هنوز نخورده است؛ به نظر شما کوتاهی از کیست!؟

اگر به بیت المال اهمیت داده شود و به آن به احترام نگاه کرد و یا نگاهمان به بیت المال همانند نگاه امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) باشد و چشم داشتی به آن نداشته باشیم، این گونه اتفاقات در جامعه اسلامی نخواهد افتاد. اگر با اولین مفسد اقتصادی از همان روز اول همانند مفسد سیاسی برخورد می شد، هر کس حد خود را می شناخت و پا را از گلیم بیشتر دراز نمی کرد. اگر همه گروه ها و شخصیت هایی که در نظام با جان و دل زحمت می کشند از همان روز اول و از ابتدای کار با هم توافق داشتند که با مفاسد اقتصادی، رانت خواری، رشوه و سوءاستفاده از بیت المال مبارزه کنند و حافظ منابع ملی باشند  و این امر مهم را در دستور کار خود قرار می دادند کار به این جا نمی کشید. اگر همه با هم هم عقیده باشیم، همانطور که رهبر کبیر انقلاب آیت الله خمینی فرمودند از تفرقه بپرهیزید و همه با هم در این امر مهم اتحاد می داشتیم که اگر آبروی مفسد اقتصادی هم مثل مفسد سیاسی یا مثل مفسد اخلاقی باید برده شود و دستش رو گردد و نباید حرمت و حریمی برای آن قائل شد، این آفات و این گونه ضررها بروز نمی کرد و صندوق دولت و بیت المال ضعیف نمی شد و احترام آن بجا مانده بود و به آن بی حرمتی و از آن سوءاستفاده نمی گردید.

داستانی از عقیل برایتان بگویم: عقیل برادر حضرت علی (ع) می خواست علی را به خانه اش عوت کند لذا به خانواده اش گفت بیایید که از این به بعد در سر سفره هر کدام لقمه ای نان کنار بگذاریم تا برای علی غذا داشته باشیم؛ به حد کفایت که رسید روزی حضرت علی(ع) را دعوت کرد و اظهار داشت که: یا علی دستم تنگ است و اگر امکان دارد سهم مرا از بیت المال اضافه کن. فردای آن روز حضرت علی دستور داد که به اندازه یک وعده غذا در ماه از سهم عقیل کم کنند؛ چرا که او داشته و توانسته یک روز علی(ع) را به مهمانی دعوت کند.

این عدالت علی(ع) است. علی(ع) اینگونه به بیت المال نگاه می کرد و اینگونه بیت المال را هزینه می کرد. حال ما که پیرو علی(ع) هستیم، شیعه علی(ع) هستیم و در مملکت اسلامی و در جامعه ای اسلامی زندگی می کنیم، کاش یک در هزار از کارهایمان به علی شباهت داشت و سالی یک دفعه همانند او عمل می کردیم. حال نمی گویم که علی وار زندگی کنیم لااقل طوری زندگی کنیم که علی(ع) راضی باشد. حداقل مسئولان و مقامات و آنهایی که وظیفه شان حراست از بیت المال و مال مردم و منافع ملی و حقوق حکومت است و این امور را به عهده دارند و مدافع انقلاب و اسلام و نظام جمهوری اسلامی هستند از هر گروه و دسته ای که هستند فرقی نمی کند برای این امر مهم اهمیت قائل شوند و در برابر مفسدین اقتصادی که زالو وار خون بیت المال را می مکند محکم بایستند و شدید برخورد کنند و هیچ ملاحظه ای نکنند. ما ایرانیان که از تحریم هیچ گونه هراسی نداریم و یکی از سردمداران مبارزه با استکبار جهانی هستیم و خونمان با مبارزه با ظلم عجین شده است، از این مبارزه هم هیچ گونه هراسی نداریم. باشد تا احقاق حق گردد.

اجرتان با حضرت علی که مدافع حق و حقیقت بود